US Base Drone Attack; 2026 മാർച്ച് 1. തെളിഞ്ഞ ആകാശമുള്ള ശാന്തമായൊരു പ്രഭാതം. ഇറാനെതിരെ യുഎസ് ‘ഓപ്പറേഷൻ എപ്പിക് ഫ്യൂറി’ പ്രഖ്യാപിച്ചതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത ദിവസം. കുവൈത്തിലെ ഷുഐബ തുറമുഖത്തുള്ള താൽക്കാലിക താവളത്തിൽ, അത്യാവശ്യ സൈനിക സാമഗ്രികളുടെ വിതരണ ചുമതലകൾ ഏകോപിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ചീഫ് വാറന്റ് ഓഫിസർ 3 റോബർട്ട് മർസാൻ. മൂന്നര പതിറ്റാണ്ടിലേറെ നീണ്ട സൈനിക സേവന പാരമ്പര്യമുള്ള മർസാന് അത് മറ്റൊരു സാധാരണ ജോലിദിനം മാത്രമായിരുന്നു. എന്നാൽ, മിനിറ്റുകൾക്കകം ആ താവളത്തിന്റെ വിധി മാറിമറിഞ്ഞു. കെട്ടിടത്തിന്റെ ടിൻ മേൽക്കൂര തകർത്ത് ഒരു ഇറാനിയൻ ഡ്രോൺ അതിശക്തമായി ഉള്ളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. വൻ സ്ഫോടനത്തിന്റെ ആഘാതത്തിൽ സൈനികർ വായുവിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. മരപ്പലകകളും മൂർച്ചയേറിയ ഗ്ലാസ് ചില്ലുകളും ശരീരത്തിൽ തുളച്ചുകയറി. ടിൻ മേൽക്കൂര സാർഡിൻ ടിൻ തുറക്കുന്നതുപോലെ ആകാശത്തേക്ക് മലർന്നുപോയെന്നാണ് ആ ഭീകരതയ്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച സൈനികർ ഓർത്തെടുക്കുന്നത്. മർസാൻ ഉൾപ്പെടെ ആറ് യുഎസ് സൈനികർ ആ നിമിഷം തന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ടു. മുപ്പതിലധികം പേർക്ക് ഗുരുതരമായി പരുക്കേറ്റു. യുദ്ധം തുടങ്ങി മാസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും, അതൊരു അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണം മാത്രമായിരുന്നില്ലെന്നും ഉന്നത സൈനിക നേതൃത്വത്തിന്റെ കടുത്ത അനാസ്ഥ വരുത്തിവെച്ച ഒഴിവാക്കാമായിരുന്ന ദുരന്തമായിരുന്നുവെന്നും തെളിയിക്കുന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസ് (AP) ഉൾപ്പെടെയുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പുറത്തുവരുന്നത്.

2025 ജൂണിൽ യുഎസ് നടത്തിയ ബോംബാക്രമണങ്ങളെ തുടർന്ന് ഇറാന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള പ്രത്യാക്രമണം സൈന്യം ഭയന്നിരുന്നു. തുടർന്ന് കുവൈത്തിലെ പ്രധാന സൈനിക താവളമായ ക്യാംപ് ആരിഫ്ജാനിൽ നിന്നുള്ള സൈനികരെ പതിറ്റാണ്ടുകളായി സുരക്ഷിതമെന്ന് കരുതിയിരുന്ന ഷുഐബ തുറമുഖത്തേക്ക് മാറ്റി. മേജർ ജനറൽ ജോൺ ഹിൻസണും ബ്രിഗേഡിയർ ജനറൽ ക്ലിന്റ് ബാർൺസുമാണ് സൈനികരെ ഇങ്ങോട്ട് മാറ്റാൻ നിർദേശം നൽകിയത്. എന്നാൽ, കുവൈത്ത് സിറ്റിക്ക് തെക്കുള്ള വ്യാവസായിക മേഖലയിലെ തടികൊണ്ടുള്ള ചുവരുകളും ടിൻ മേൽക്കൂരയുമുള്ള ആ കെട്ടിടത്തിന് വ്യോമാക്രമണങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള യാതൊരു പ്രതിരോധ ശേഷിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഡ്രോണുകൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ലക്ഷ്യമിടാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നാണ് ഈ കേന്ദ്രമെന്ന് ഇന്റലിജൻസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ മുൻകൂട്ടി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നതുമാണ്. ആസ്ഥാനം കുവൈറ്റിന് പുറത്തുള്ള സുരക്ഷിത താവളങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റണമെന്ന ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർ അവഗണിച്ചു.
അടുത്തുള്ള യുഎസ് താവളത്തിൽ ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകളെ തകർക്കാൻ ശേഷിയുള്ള പേട്രിയറ്റ് മിസൈലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, താഴ്ന്നുപറക്കുന്ന ചെലവുകുറഞ്ഞ ഇറാനിയൻ ഡ്രോണുകളെ കണ്ടെത്താനോ തടയാനോ ഉള്ള സംവിധാനങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

മാർച്ച് ഒന്നിന്റെ പ്രഭാതത്തിൽ തന്നെ അപകടം മണത്തിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി അഞ്ചോളം ഡ്രോണുകൾ തുറമുഖത്തിന് മുകളിൽ നിരീക്ഷണം നടത്തുന്നത് കണ്ടതായി സൈനികർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. തുടർച്ചയായ ഡ്രോൺ ഭീഷണിയുള്ളതിനാൽ ബങ്കറുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങരുതെന്ന് സുരക്ഷാ ചുമതലയുണ്ടായിരുന്ന ഓഫിസർമാർ കർശന നിർദേശം നൽകി. എന്നാൽ, ഇന്ധനവും ആയുധശേഖരവും നീക്കുന്ന നിർണായക ജോലികൾ മുടങ്ങരുതെന്ന പേരിൽ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ നിന്ന് വലിയ സമ്മർദമുണ്ടായി. ഒടുവിൽ രാവിലെ പത്തു മണിയോടെ, എല്ലാം ശാന്തമാണെന്ന ‘ഓൾ ക്ലിയർ’ (All Clear) സിഗ്നൽ നൽകി സൈനികരെ സുരക്ഷിതമായ ഭൂഗർഭ ബങ്കറുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തിറക്കി.
ആ സിഗ്നൽ നൽകി കൃത്യം ഇരുപതാം മിനിറ്റിലാണ് മേൽക്കൂര തകർത്ത് ഡ്രോൺ പതിച്ചത്. ബങ്കർ വിട്ടിറങ്ങിയവർ പിന്നീട് കണ്ടത് പുകയും ചിതറിയ ശരീരങ്ങളും ചോരക്കളമായി മാറിയ സ്വന്തം താവളവുമാണ്.

ദുരന്തത്തിൽ പരുക്കേറ്റ സൈനികർക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നത് ഇതിലും വലിയ പരീക്ഷണങ്ങളായിരുന്നു. പെട്ടെന്നുണ്ടായ അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള മെഡിക്കൽ ഇവാക്വേഷൻ പ്ലാനുകൾ പോലും സൈന്യത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഗുരുതരമായി പരുക്കേറ്റ സൈനികരെ വിദഗ്ധ ചികിത്സയ്ക്കായി ജർമനിയിലെ യുഎസ് സൈനിക മെഡിക്കൽ ഹബ്ബിലെത്തിച്ചെങ്കിലും, അവരെ ‘യുദ്ധത്തിൽ പരുക്കേറ്റവർ’ എന്ന് രേഖപ്പെടുത്താൻ അധികൃതർ തയ്യാറായില്ല. ഫലമോ, ഹോസ്പിറ്റൽ അഡ്മിഷന് പകരം സാധാരണ ബാരക്കുകളിലേക്ക് അയക്കപ്പെടുകയും തുടർചികിത്സയ്ക്കായി ബ്യൂറോക്രസിയുടെ നൂലാമാലകൾക്ക് മുന്നിൽ കൈനീട്ടേണ്ടി വരികയും ചെയ്തു.

30 വർഷത്തെ സൈനിക പാരമ്പര്യമുള്ള ലെഫ്റ്റനന്റ് കേണൽ ടിം ഹാൽബറിന്റെ ജീവിതം ഈ ദുരന്തം ബാക്കിവെച്ച നീറുന്ന ഓർമയാണ്. ആക്രമണത്തിൽ വലതുകൈയുടെ മുട്ടിന് താഴെയുള്ള അസ്ഥികൾ പൂർണമായി തകർന്ന അദ്ദേഹത്തിന് ഇനിയൊരിക്കലും സൈന്യത്തിന് സല്യൂട്ട് ചെയ്യാനോ സ്വന്തം മക്കളെ രണ്ടു കൈകൊണ്ടും വാരിപ്പുണരാനോ കഴിയില്ല.“എന്റെ വൈകല്യത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് സങ്കടം തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ കൈത്തണ്ടയിലെ ഈ ലോഹവളയിലേക്ക് നോക്കും; അതിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ആ ആറുപേരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ കൊത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ തിരിച്ചുകിട്ടാൻ എന്തു ത്യാഗത്തിനും തയാറായ ആറു കുടുംബങ്ങൾ ചുറ്റുമുണ്ടെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ ജീവനോടെ ശേഷിച്ചതിൽ ഞാൻ നന്ദിയുള്ളവനാകുന്നു,” – ഹാൽബർ പറയുന്നു.

ആക്രമണം നടന്ന് മാസങ്ങൾ പിന്നിട്ടിട്ടും സൈന്യം സംഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഔദ്യോഗിക അന്വേഷണ റിപ്പോർട്ട് ഇനിയും പരസ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ആർമി ഇൻസ്പെക്ടർ ജനറലിന് പരുക്കേറ്റവർ നൽകിയ പരാതികൾ പോലും തെളിവുകളുടെ അഭാവം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി തള്ളപ്പെട്ടു. യഥാർഥത്തിൽ അന്ന് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് അറിയാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അവകാശമുണ്ട്. ആർക്കെങ്കിലും വീഴ്ച പറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവർ ഉത്തരം പറഞ്ഞേ മതിയാകൂ, കൊല്ലപ്പെട്ട റോബർട്ട് മർസാന്റെ ഭാര്യ ടിന മർസാൻ കണ്ണീരോടെ ചോദിക്കുന്നു. ട്രംപ് ഭരണകൂടം ഒരു ‘ചെറിയ ദൗത്യം’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച ഈ യുദ്ധം ഇതിനകം പതിനായിരക്കണക്കിന് കോടി ഡോളറുകൾ വിഴുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ ഷുഐബയിൽ ജീവൻ പൊലിഞ്ഞ ആറ് സൈനികരും പരുക്കേറ്റ് ജീവിതം വഴിമുട്ടിയവരും ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയുന്നത് ഒന്നുമാത്രം: യുദ്ധത്തിലെ തെറ്റായ ആസൂത്രണങ്ങൾക്കും ജനറൽമാരുടെ അഹങ്കാരത്തിനും എപ്പോഴും വില നൽകേണ്ടി വരുന്നത് സാധാരണ സൈനികരുടെ ചോരയായിരിക്കും.